افت ، خوف عظيم و هراس بي قياس بر خاطر ايشان سمت استيلا پذيرفت و مقارن آن حال نواحي خيول مشرکان پيدا شده مالک بن عوف و عتبةبن حصين با بني اسد و غطفان از بالاي وادي شرقي درآمدند و قريش و بني کنانه از پايان وادي پيدا شدند و از کثرت شوکت کافران دلهاي ضعفاي اهل اسلام از جاي برفت و چشمهاي ايشان خيره گشت کماقال سبحانه و تعالي : اذجاوکم مِن فوقکم وَ مِن اَسفل منکم و اذ زاغت الابصار و بلغت القلوب الحناجر و تظنون باللّه الظنونا. (قرآن 33/10). و بعد از آنکه وفود احزاب و جنود اعراب راچشم بر خندق افتاد انگشت بدندان گرفتند زيرا که هرگز مثل آن جاي نديده و بمحاصره اهل اسلام قيام نموده از جانبين احيانا به انداختن تير و سنگ پرداختند و درآن اثنا روزي مشرکان بهيات اجتماعي مستعد قتال گشته بکنار خندق آمدند و عمروبن عبدود که بوفور جرات وغايت شجاعت در ميان قبايل عرب مشهور بود چنانچه او را با هزار مرد برابر ميداشتند با ضراربن الخطاب و عکرمة بن ابي جهل و نوفل بن عبداللّه وهبيربن ابي لهب و مرداس الفهري از مضيقي به آن طرف خندق عبور کردند، عمروبن عبدود از کمال جرات مبارز طلبيد و بنابر آنکه دلاوران سپاه اسلام نهايت مردانگي وتهور او را ميدانستند سرها در پيش انداختند کان ّ علي روسهم الطير. پوشيده نماند که اين ترکيب ناظر به آن است که در ولايت عرب کنه در سر